في زيارته المرويّة عن الصّادق عليه السلام : بأبي أنت وأمِّي من مذبوح ومقتول من غير جرم ، وبأبي أنت وأمِّي دمك المرتقى إلى حبيب اللَّه ، وبأبي أنت وأمِّي من مقدّم بين يدي أبيك يحتسبك ويبكي عليك محترقاً عليك قلبه ، يرفع دمك بكفّه إلى عنان السّماء ، لا ترجع منه قطرة ولا تسكن عليك من أبيك زفرة ، صلّى اللَّه عليك وعلى عترتك وأهل بيتك وآبائك وأبنائك ، إلى آخره . « 1 » المازندراني ، معالي السّبطين ، 1 / 411

--> ( 1 ) - در اين‌جا بهتر است فضايل اين سالار بنىهاشم را از كلام امام معصوم عليه السلام در زيارتي از ايشان بشنويم : أشهد أنّك من الفرحين بما آتاهم اللَّه من فضله ، وهذه منزلة كلّ شهيد ، فكيف منزلة الحبيب إلى اللَّه ، القريب إلى رسول اللَّه صلى الله عليه وآله . زادك اللَّه من فضله في كلّ لفظة ولحظة وسكون وحركة مزيداً ، يغبطه به أهل علّيّين ، يا كريم الجدّ ، يا كريم الأب ، يا كريم النّفس ؛ شهادت مىدهم كه تو از آنانى كه به عطا وفضل الهى مسرورند . اين منزلت هر شهيد است تا چه رسد به منزلت محبوب خداوند ومقرّب به رسول خدا صلى الله عليه وآله . خداوند در برابر هر كلام وهر آنى وهر سكون وحركتي ، مرتبه‌اى فزون‌تر به تو عطا فرمايد كه ساكنان ملأ أعلى بر آن غبطه خورند . اى صاحب‌نياى گرانمايه ! اى آن كه پدرى از تبار كريمان داشتى ! اى صاحب نفس كريمانه ! ابن قولويه در « كامل الزيارات » ، صفحهء 222 از راويان موثق وجليل‌القدر از ابىحمزهء ثمالى روايت نموده [ است ] كه امام صادق عليه السلام فرمودند : « چون خواهى عازم قبر حسين عليه السلام شوى ، روزهاى چهارشنبه وپنج‌شنبه وجمعه را روزه بگير . . . » تا آن‌جا كه فرمود : « سپس نزد مرقد علىبن حسين عليهما السلام كه پايين پاى حسين عليه السلام است ، برو وچون نزد أو رسيدى ، بگو : سلام بر تو اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه وآله ورحمت وبركات أو بر تو باد ؛ رحمت وبركاتى مضاعف تا خورشيد در طلوع وغروب است . سلام بر تو وبر روح وبدنت . پدر ومادرم فدايت باد كه بدون گناه سر از پيكرت جدا ساختند . پدرم فدايت باد كه خونت را نزد حبيب خدا صلى الله عليه وآله بالا بردند . پدرم ومادرم فدايت باد كه در برابر پدرت جانبازى نمودى تا در فقدانت به پاداش الهى دست يازد واز ديده أشك بارد . چون داغ تو به دلش نشست ، قلبش آتش گرفت وكف از خونت به زير ساخت وبه آسمان پاشيد وقطره‌اى از آن به زمين بازنگشت . فراق جانسوز تو چنان بود كه پدرت ، ( لحظه‌اى ) فريادش قطع نمىشد . » طارمى ، ترجمهء علىاكبر عليه السلام للمقرّم ، / 77 ، 86